مانتی وتركيب پست مدرن از خاطرات میزبان

پریروز خانه ی یکی از دوستانمان که اهل ترکیه اند مهمان بودیم. جای شما خالی، برامون "مانتی" که از غذاهای ترکی پخته بود. نمیدونم؛ ترک زبان های ایران هم از این غذا می پزند؟ به هر حال من که بار اولم بود می خوردم از مزه سس اش خوشم آمد. طرز پختش را هم یاد گرفتم . علی رغم وقتی که صرف درست کردن مانتی ها می شه غدای ساده و سریع و سالمیه

قرابت فرهنگی که بین ما و آنها هست باعث می شه که فراموش کنم که دارم سعی می کنم انگلیسی صحبت کنم. عربی و فارسی روی زبان انها خیلی تاثیر گذاشته و این کار رو برای من ساده می کنه

آه، آن روز به علی هم خیلی خوش گذشت. نمی دونم تجربه اش را داشتید یا نه ولی اگر پدر و مادر هم نباشید احتمال داره که تا حالا مهمون کوچولوی فوضول به خونتون آمده باشد. درست وقتی که همه چیز ایده آل پیش می رفت؛

ما خانم ها بعد از ناهار داشتیم با هم یک شیرینی سریع ترکی می پختیم و آقایون هم داشتن بازی فینال ویمبلدون تنیس تماشا می کردند. یک نفر آنجا همبازی نداشت. پدر و مادرش هر دو سرگرم بودند و هر کدام فکر میکردند که پیش دیگریه؛؛؛!!!! اون هم با آرامش کامل رفته بود توی اتاق صاحبخانه و میان عکس ها و مدارک و خاطرات اش گشتی زده بود.؟؟!!!!عينك آفتابی محبوبش را شکسته بود،از پوینتر دوتا باتری و چند قطعه پلاستیک مانده بود. از سکه هایی که مال کشور های مختلف بودند با عکس های سه در چهار صاحبخانه وچند تا پوشه و کاغذ های توش همه بر روی تخت، ترکیبی پست مدرن از ماحصل سفر دکتر جوان به فرنگ ساخته بود ....آه نمی دونستم جلوی خنده ام را بگیرم

. علی را توبیخ کنم، که مطمئنا بی فایده بود... یا معذرت خواهی کنم

آه پسرم به تو خوش گذشت ولی شرمنده گی اش ماند برای مامان و بابا که رفته بود خونه ی همکلاسی اش